7/ WOJSKA INŻYNIERYJNE

autor: Rosana i Andrzej Nowakowscy

tombak posrebrzany, oksydowany, tombak patynowany

dwustronny, bity, 70 mm

rok emisji: 1996, nakład: 900 (posr.), 700 (pat.)

cena: 20 zł.

Zadaniem wojsk inżynieryjnych od starożytności była budowa machin obleź niczych i wykonywanie prac minerskich. Polskie wojska inżynieryjne istniały już w średniowieczu. Złożone z grup rzemieślników, wykonywały przesieki, sypały groble, budowały drogi i mosty, a górnicy wykonywali prace minerskie. Stefan Batory powołał pierwsze regularne oddziały saperów. W czasie Sejmu Czteroletniego utworzono w Warszawie szkołę inżynierów. Podczas I wojny światowej powstawały oddziały polskich wojsk inżynieryjnych, które stały się podstawą kadrową dla formacji wojsk inżynieryjskich w II Rzeczypospolitej. Na awersie medalu sylwetki saperów z różnych epok: saper regimentowy gwardii pieszej z 1732 r., pułku Księstwa Warszawskiego z 1814 r, Legionów Polskich z 1914 r, Wojska Polskiego z lat 1935- 39 i saper z jednostek wojsk inżynieryjnych l i 2 AWP z 1943 - 45. U dołu odznaka Oficerskiej Szkoły Inżynierii z lat 1923 - 39, a wokół miejsca wybranych bitew, z ich udziałem: WARSZAWA 1794, BEREZYNA 1812, MŁAWA 1939, SIEKIERKI 1945. Na rewersie saper z II wojny światowej instalujący minę p-panc, wzorowany na pomniku „Chwała Saperom" w Warszawie. W tle fragment toru kolejowego z suwnicą, most pontonowy, podwójna kratownica z tzw. mostem Bailey'a, kafar oraz słup graniczny z nad Odry, ustawiony przez saperów w 1945 r. w rejonie Czelina. Po lewej współczesna odznaka (korpusówka) wojsk inżynieryjskich. U dołu słowa wypowiedziane przez Tadeusza Kościuszkę: „...A gdy pokój nastanie, Oni ciągle w walce są".

powrót