3/ ARTYLERIA POLSKA

autor: Zbigniew Kotyłło

tombak posrebrzany oksydowany, tombak patynowany

dwustronny, bity, 70 mm

rok emisji: 1996, nakład: 900 (posr.), 700 (pat.)

cena: 20 zł.

Artyleria, podobnie jak piechota i kawaleria, należy do najstarszych rodzajów wojsk. Pierwsze udokumentowane wiadomości o istnieniu artylerii polskiej znajdują się w Statucie Wiślickim z 1347 r. W XVI w. rozpoczęła się w Polsce produkcja sprzętu artyleryjskiego i zakładano arsenały (cekhauzy). Pojawiły się armaty: szarfmece, słowiki, szlangi, kolubryny, i inne. Królowie polscy, począwszy od Zygmunta Augusta, otaczali specjalną opieką kunszt artyleryjski. W czasie najazdu szwedzkiego przepadła wielka cześć artylerii, gdyż Karol XII wywiózł z Polski do Szwecji 400 armat, a później August II wywiózł 80 dział do Saksonii. Odbudowy artylerii dokonano dopiero za Stanisława Augusta Poniatowskiego. Po powstaniu listopadowym artyleria polska zniknęła na wiele lat. Jej odrodzenie nastąpiło z powołaniem l pułku artylerii Legionów Polskich w czasie I wojny światowej. Jej odbudowa miała miejsce dopiero w czasach II Rzeczypospolitej. W czasie drugiej wojny światowej odegrała niezwykle ważną rolę we wszystkich operacjach wojskowych. Na awersie medalu przedstawiono oficera ogniowego z 1939 r. obok haubicy 155 mm z 1917, systemu Schneidera. Na rewersie sylwetki trzech dział: u góry działo używane w bitwie pod Iganiami w 1811 r., z lewej działo ppanc. 37 mm wz. 36 będące na wyposażeniu WP okresie międzywojennym, używanym w czasie bitwy nad Bzurą w 1939 r. oraz z prawej haubico-armata 122 mm używana przez l i 2 AWP m.in. w czasie bitwy o Kołobrzeg w 1945 r.

powrót