2/ PIECHOTA POLSKA

autor: Zbigniew Kotyłło

tombak posrebrzany, oksydowany, tombak patynowany

dwustronny, bity, 70 mm

rok emisji: 1992, nakład: 1200 (posr), 800 (pat.)

cena: 20 zł.

Piechota była i jest jednym z głównych rodzajów wojsk prowadzących walkę w najbliższej styczności z nieprzyjacielem. W czasie pierwszych Piastów, polską siłę zbrojną stanowiło głównie piesze pospolite ruszenie. Z czasem rosła ranga piechoty. W XIII - XIV w. używano jej głównie do obrony taboru i zadań pomocniczych. W XV w. piechota miała charakter strzelniczy. Stanowili ją halabardnicy i pikinierzy, potem kusznicy, a od pół. XVI w. żołnierze uzbrojeni w broń palną. W 1578 r. pojawiła się piechota wybraniecka Stefana Batorego. Na przełomie XVI i XVII w. używano jej głównie do działań oblężniczych i jako załogi opanowywanych zamków i miast. Ok. 1708 r. piechotę uzbrojono w karabiny strzałkowe z bagnetami. Powstania narodowe wykazały przydatność i waleczność piechoty. Ze względu na różnorodność uzbrojenia, pododdziały piechoty dzieliły się na strzelcze, karabinierów, kosynierów. W okresie I i II wojny światowej rozwinęły się nowe rodzaje piechoty: np. morska, górska, wojsk powietrzno-desantowych. Wraz ze zmianą uzbrojenia, tradycyjne formacje przekształciły się w całkowicie zmechanizowane, wyposażone w ciężki sprzęt: samochody pancerne, transportery, czołgi. Na awersie medalu postać żołnierza z 1939 r. na tle historycznego uzbrojenia piechoty. Na rewersie sylwetki żołnierzy piechoty: woj Mieszka I, legionista Henryka Dąbrowskiego, żołnierz Księstwa Warszawskiego, strzelec Legionów Polskich 1914 - 1918, a na pierwszym planie żołnierz Wojska Polskiego z 1939 r.

powrót