5/  WŁADYSŁAW ŁOKIETEK BITWA POD PŁOWCAMI 1331

autor: Barbara Lis-Romańczuk

tombak posrebrzany oksydowany, tombak patynowany

dwustronny, bity, 70 mm

rok emisji: 1992, nakład: 2000 (posr.), 1500 (pat.)

Władysław Łokietek (1306-1333) syn księcia Kazimierza I Kujawskiego urodził się w 1260 roku. Od samego początku stanął w obliczu ciężkich trudności zewnętrznych i wewnętrznych. Krzyżacy opanowali zdradą Pomorze, co stało się powodem wielowiekowych walk. Łokietek walczył z Czechami, tłumił bunt wójta Alberta w Krakowie. Po ostatecznym zwycięstwie koronował się w Krakowie w 1320 roku. Odtąd Kraków staje się miastem koronacyjnym i stolicą Polski. W oparciu o Węgry i Litwę (córka Łokietka Elżbieta była żoną króla węgierskiego Karola Roberta, syn Łokietka, Kazimierz, ożeniony był z księżniczką litewską Aldoną, córką wielkiego księcia Giedymina) rozpoczął Łokietek wojnę z Krzyżakami, popierany przez Jana Luksemburczyka - króla czeskiego, jednocześnie pretendenta do korony polskiej. Mimo wspaniałego sukcesu Łokietka w bitwie pod Płowcami w 1331 roku, Krzyżacy zatrzymali Dobrzyń i część Kujaw. Zmarł w Krakowie w 1333 roku. I choć od niskiego wzrostu zwany był Łokietkiem, był jednym z najwybitniejszych władców Polski. Po wielu latach przywrócił Królestwo Polskie, zapewnił trwałe podstawy politycznej jedności kraju. Na medalu przedstawiony według pocztu królów polskich Jana Matejki, zaś obraz bitwy na rewersie oparty został na materiałach wydawnictwa „Żołnierz polski, ubiór, uzbrojenie i oporządzenie od wieku XI do wieku XVII", Warszawa 1960.

powrót