29/  WOJCIECH KORFANTY POWSTANIA ŚLĄSKIE: 1919, 1920, 1921

autor: Rosana i Andrzej Nowakowscy

tombak posrebrzany, oksydowany; tombak patynowany

dwustronny, bity, 70 mm

rok emisji: 1991, nakład: 2000 (posr.), 1600 (pat.)

Wojciech Korfanty, ur. 1873 r. w osadzie górniczej Sadzawka. Z gimnazjum w Katowicach relegowany za „agitację wielkopolską". Naukę kontynuował na politechnice w Charlottenburgu pod Berlinem oraz na Uniwersytecie we Wrocławiu. Od 1901 r. redaktor naczelny czasopisma „Górnoślązak", wydawanego w Katowicach. Mimo aresztowania za tę działalność, w 1903 r. został wybrany do Reichstagu oraz do pruskiego Landtagu. Członek Koła Polskiego (od 1904 r.) i Polskiego Towarzystwa Demokratycznego w Poznaniu. Działał na rzecz połączenia etnicznie polskich ziem zaboru pruskiego z odradzającą się Polską. Na początku 1920 roku rząd polski powierzył mu urząd komisarza plebiscytowego na Górnym Śląsku. Negatywny wynik plebiscytu doprowadził do wybuchu III powstania śląskiego. Ten zbrojny protest wpłynął na decyzję Rady Ligi Narodów, a następnie Rady Ambasadorów, skutkiem czego, Polsce została przyznana znacznie większa część Górnego Śląska, niż wcześniej planowano. W 1923 r. premier Wincenty Witos powierzył Korfantemu stanowisko wicepremiera. Wojciech Korfanty był założycielem Związku Polaków Górnoślązaków. Zasiadając w parlamencie w latach 1919 - 1930 i w Sejmie Śląskim (1922 - 1935), wywierał duży nacisk na politykę i gospodarkę Polski. Zmarł 17 sierpnia 1939 roku. Na rewersie medalu przedstawiono Pomnik Powstańców Śląskich w Katowicach oraz orła książąt śląskich pochodzącego z medalu „Pamiątka Zwycięstwa o Niepodległość Górnego Śląska - 3 maja 1921".

powrót