17/  JAN III SOBIESKI - BITWA POD WIEDNIEM 1683

autor: Andrzej Nowakowski

tombak posrebrzany, oksydowany, tombak patynowany

dwustronny, bity, 70 mm

rok emisji: 1990, nakład: 3000 (posr), 2500 (pat.)  

Cena: 20 zł.

Jan III Sobieski urodził się V 1629 r. Był prawnukiem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Nauki pobierał w Krakowie i do 1648 r. podróżował po Europie, studiując m.in. sztukę fortyfikacyjną. W 1648 r. brał udział w wojnie kozackiej, w 1654 r. został pułkownikiem jazdy. W latach 1649 - 55 uczestniczył w wojnach z Kozakami, Tatarami, Rosją i Szwedami. Brał udział w bitwach pod Zborowem, Beresteczkiem, Ochmatowem i Warszawą. Od 1665 r. marszałek wielki koronny. W 1671 r. zwyciężył hordę tatarską pod Mohylewem, w 1673 r. objął dowództwo nad armią i rozbił wojska tureckie pod Chocimiem. Po wyzwoleniu Wołoszczyzny i Mołdawii, w 1674 r. został obrany królem. Wobec stałego zagrożenia Europy ze strony tureckiej stworzył projekt ligi państw chrześcijańskich, który zrealizowany został dopiero w 1684 r. W 1683 r, na mocy układu z Austrią, objął dowództwo nad wojskami polskimi, niemieckimi i austriackimi i 12 września pod Wiedniem pobił armię Kara Mustafy. Ostateczne rozbicie armii tureckiej nastąpiło po bitwie pod Parkanami 7-9 października 1683 r. Jan III Sobieski zmarł w 1696 r. w Wilanowie. Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli staropolskiej sztuki wojennej. Stosował nowe metody prowadzenia wojny: uderzenia przełamujące przy pomocy husarii (np. pod Bracławiem, Chocimiem, Lwowem i Wiedniem), bitwy obronno-zaczepne. Na awersie medalu popiersie króla w zbroi rycerskiej. Na rewersie fragment zwycięskiej bitwy pod Wiedniem 12 września 1683 roku.

powrót